K. Irak Operasyonu ve Halkla İlişkiler
5/3/2008
Hürriyet gazetesinin 5.2.2008 tarihli baskısında Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu (USAK) Başkanı Sedat Laçiner’in, Orgeneral Büyükanıt'ın önceki gün gazetecilere verdiği brifingi değerlendiren görüşlerine yer verildi. Eleştiriler nedeniyle ordunun çok kızgın ve kırgın olduğunu belirten Laçiner’e göre bunun nedeni, yapılan eleştirinin dozajından kaynaklanmakta.
Genelkurmay Başkanı, çekilmeye kendilerinin karar verdiğini, ABD'nin baskısının olmadığını, operasyonun süresinin daha önce tayin edildiğini söyledikçe, medya ve siyasetten birçok kişinin tam tersini ifade ettiğini belirten Laçiner, yalan söyleniyormuş gibi, tam tersi yorumların, üstelik bunların marjinal kişiler tarafından değil de, kamuoyunu şekillendirebilecek insanlar tarafından yapılıyor olmasının, güven sorununu ortaya çıkardığını, bunun da, bundan sonraki operasyonları riske atabileceğini kaydetmekte.
Dünyada halkla ilişkilerin ulaştığı nokta ile ülkemizde bunun kullanım düzeyi arasında farklılıklar bulunmakta: Laçiner elbette haklı, İyi olmayan bir kamu yönetimi ile medya ve halkla ilişkiler konusundaki problemler, şu anda gelinen noktayı özetliyor.
Aslında başlangıç ve bitiş tarihleri belli olan bir operasyon yapılıyor. Nitekim ona göre de hareket ediliyor. Ama söz konusu operasyonun başlangıç ve gelişme aşamalarında bilerek veya bilinmeden yapılan açıklamalar kamuoyunda aşırı bir beklenti (neredeyse Bağdat’a kadar gidilecek) oluşturuyor.
Oysa hedef belli, ancak bilgi yok. Oysa haftalar-aylar öncesinden iç ve dış kamuoyu belli bir düzeyde yapılacak bir kara operasyonuna hazırlansaydı, ne aşırı bir beklenti içine girilebilecek ne de konu üzerine bugünkü spekülasyonlar yapılacaktı.
İlk gün konulan hedefler açısından değerlendirildiğinde son derece başarılı ve çok daha sofistike, modern, teknoloji ve istihbaratın yoğun olarak kullanıldığı, çok daha işlevsel ve sonuca yönelik bir operasyon olan bu harekatın sonucunda dünyada ve ülkemizde hanesine pozitif anlamda artılar yazdıran kişi, kurum, yapı, örgüt, organizasyon ve devletlerin durumları halkla ilişkiler açısından da incelenmelidir. Ayrıca, Genelkurmayın bu konuyu tüm paydaşlarıyla birebir ya da bir brifing ortamında paylaşması da, beklenmeyen kesimlerden olumsuz anlamda gelebilecek tepkileri önlemek açısından yararlı olabilirdi.
Özet olarak eleştirilerin Kuzey Irak’a giriş değil ama dönüş üzerine odaklanmasından ne tür dersler çıkarabileceği hususunda Genelkurmayın yapacağı çalışma en azından bu metnin yazarı tarafından merak edilmektedir.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Mutlaka okuyun
4/3/2008
Hurriyet.com.tr’nin Gündem bölümünde “İşte Sonuç” başlığıyla ibretlik bir yazı yayımlandı. Herkesin okumasını çok isterim. Konu kısaca şöyle:, Hollanda'da yaşayan Müzeyyen Utlu, göz iltihabı sebebiyle yattığı hastanede Türk Silahlı Kuvvetlerinin PKK'lı teröristlere karşı başlattığı sınır ötesi operasyonla ilgili haberleri Hollanda televizyonlarından izlerken kanal tarafından kullanılan ifadelerden rahatsız oluyor. Teröristlerden "Özgürlük savaşçıları" diye bahseden bu yaklaşımı protesto etmek için açlık grevi başlatıyor ve tedaviyi reddediyor.
Basından, kullanılan 'özgürlük savaşçıları' teriminin kaldırılmasını isteyen Utlu’ya diş geçiremeyen Bakanlık, bu kez hastane doktorlarını tehdit ederek, “hastaya bir şey olması durumunda bir daha doktorluk yapamayacaklarını” bildiriyor. Utlu, sağlığına kavuşması için çalışan doktorları olaya karıştırmamak için hastaneden çıkmadan bu olayın basına yansımasını istemiyor. Müzeyyen Utlu ise bu arada tek başına savaşarak Hollanda hükümetinin dikkatini çekmeyi başarıyor.
Bu haberin devamının (Hürriyet'in internet sayfasından) okuması önerilir.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Ben de bir hainim/duyurulur
4/3/2008
Gecenin derinliğinde dönenen ateş böceklerinin ilkin, ardından soğuk kış gecelerinin ihanetini. Sonra ülkesi uğruna dünyada basmadık yer bırakmayanların, Cumhuriyeti kuranların ihanetini yaşıyoruz.
İhanetini yaşıyoruz dağ yamaçlarında vuruşan Mehmetçiklerin, onurlu geleceği sonraki kuşaklara aktarmaya çırpınan öğretmenlerin, fabrikalardaki kol işçilerinin, masalardaki beyaz gömleklilerin. Öğretim görevlilerinin mesela, adliyedeki hukukçuların. Gazete yazarlarının, televizyon yorumcularının.
Çeşmedeki suyun, eriyen buzulun, bahçedeki kızıl dutun, çorbadaki tuzun ihanetini yaşıyoruz.
Kalmayan suyun, bahçedeki kör kuyunun, sevgilinin koynunun ihanetini yaşıyoruz bu hayat denen oyunun. Sedefin mesela, sonra gök kuşağının, yakamozun, ölümü yok sayan her intiharın, şarkıların, türkülerin, güllerin, gülümserlerin, “ben”im dışımda herkesin, kedinin, karanfilin, 29 harfli alfabenin, ”ben”imkiler dışında her şeyin, bizatihi “hain” kelimesinin ihanetini yaşıyoruz sokaklardaki köpeklerin.
Kendime hainlik edeceğim o muhteşem sabahı sabırsızlıkla bekliyorum, sonra birden akşam fışkırıyor iki sayfasının arasından bir intihar kitapçığının, hainliğimin egemenliğini yaşıyorum.
Yaşayamıyorum…
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Ufuk Çizgisi
29/2/2008
Rauf TAMER 29 Şubat 2008 tarihli yazısında değinmiş: kapasite meselesi demiş, eklemiş, ufukları yok, belirlenmiş bir ideolojileri yok, uzmanları, kadroları, hazırlıkları yok demiş. Demiş de anlamışlar mı?
Bu kadar yokların arasına nasıl proje koysun adamlar, elbette projeleri de yok. Onların nezdinde kendilerini seçenler de yok. Ancak konuştuklarında bir “Kürdiye” projesinden bahsedebilirler. Baktığınızda çok yakın görülen bir çizgi vardır, hareketlendiğinizde sizden uzaklaşır. Ufuk çizgisi. DTP’nin hedefleri böylesi hedeflerdir. Ama birileri o çizgiyi yakalamaları için bu arkadaşları zorlar. Bunu anlamamaları da, ser de Anadoluluk var ya, benim zoruma gider.
Çünkü, benimkisi onlar adına bir Türk duruşudur. Onlar adına incinmedir. Utanmadır.
Onlar bunu da anlamazlar. Siyasi çözümden bahsettikleri gün fidan gibi delikanlıları gönlümüze gömdük. Sosyal ve kültürel adımlar atmaktan dem vurduklarında ise ciddiye alınır yanlarının kalmadığını çoktan anladık. Pişkindiler, şişkinleştiler. Şişkindiler şaşkınlaştılar.
Eğer ki “Askeri Harekât’la bir yere varılamaz” diyorlarsa, anlayın ki asker operasyonda önemli mesafeler alıyor demektir.
Güven yitirildi. En uzun geceye girdik bile.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
EGOYSA EGO
28/2/2008
Mehmet Ali Birant’ın 28.02.2008 tarihli Hürriyet’te yayımlanan makalesinde değindiği gibi başarılı bir operasyon her şeye/herkese rağmen sürüyor. Aynı makalede PKK ile Kürtlerin birbirinden ayrılması gerektiğini belirtirken, her nedense Barzani’ye ayrı bir misyon biçtiği gözlerden kaçmıyor.
PKK’nın eski uluslar arası desteğinin kalmadığı ya da büyük oranda azaldığını belirttiği cümlesinde ise, Barzani’yi de Irak ve ABD gibi uluslar arası güçler arasına koyuyor; son demeçlerine rağmen Barzani’nin, PKK’yı rahatsızlık veren bir terör örgütü olarak gördüğünü belirtiyor.
Anlaşılan konuşmaları farklı açılardan notluyoruz. Niyetle ilgili bir davranım olsa gerek. Bu durumda şu sonucu çıkarmamızda bir sorun görülmemeli; Birant, PKK’yı rahatsızlık veren bir terör örgütü olarak görüyor. Barzani de öyle. O zaman Birant ve Barzani aynı şeyi söylüyor, düşünüyor. Söz konusu isimlerin yerine istediğiniz adları yerleştirmek serbest.
Aslında makalesindeki en önemli unsur olarak ele alınan hala Kürtleri tam anlamıyla içimize sindiremediğimiz, bu ülkenin ortak sahibi olduğumuzu kabullenemediğimiz söylemi var ki; işte bunu içime sindiremiyorum. MAB, kendi düşüncelerini kaleme alırken bu söylemin çoktan bizim tarafımızdan da kabul edildiğinin kararını vermiş. Biz de herhangi bir direnç kırılması yok. Çünkü böyle bir direnç yok. Anlaşılan özneye kendisini oturtacağı cümleleri MAB bizim adımıza kurma alışkanlığını sürdürüyor. Bu da, bu cümleler kurulurken belirli bir egonun yansıtılmasının istendiğini gösteriyor.
“TSK, eskilere oranla çok daha etkili biçimde örgütün ensesinde boza pişiriyor ve duruma hakim görülüyor” şeklinde kurulan cümle ise tam bir felaket. Duruma hakim olamama söz konusu değil ki. İhtimal bile yok. Duruma hakim. Olmak zorunda. Överken mesaj vermek diye buna deniliyor herhalde.
Ama ideal bir süreçten geçtiğimiz doğru. Yansıtılış biçimi yanlış. Yansıtılışın kasıtlı olmadığını düşünmek istiyoruz. (Egoysa ego)